اگرچه
پيش از اين ، بارها ، گفته ام که "روزانه ها" چه به سر دارد و "چرا"(
بلغورگويان می گويند "علت ِ وجودی") يش چيست ، اما در اينجا بازترش کنم (
به ويژه برای کسانی که نوشته هایِ شانرا ، محبتانه ، می فرستند و منتشر نمی
کنم ) :
من نديده ام ،
اگر شما ديده ايد ، نشانم دهيد که انسانی ( و در اينجا "انسان ِ
گردانندهء سايت") ، بی "مرام و عقيده" باشد و برايم خنده آورست آنان که
می نويسند " اين فلان سايت به هيچ مرام و عقيده ای وابسته نيست و ..."
و از ديدگاهم ، دروغانه ، دروغ می گويند و لاپوشانی هستند که حتی قادر
به پنهان کردن ِ دُم ِ مرامی ِ شان نيستند ؛
پس ترسم
نيست که بگويم ، مرام و عقيده دارم و حتی اگر بخواهم پنهانش کنم ،
خواننده می يابدش که به چه سمت و سوئی ست ؛
اما هيچ
وابستگی ِ تشکيلاتی و سازمانی هرگز نداشتم و هرگز نخواهم داشت - اين با
خلق و خوی ِ من ِ عادت کرده به "خرحمالی" در تنهائی ، سازگار نبود و
هرگز نخواهد بود - و بر اين نه "افتخار"م هست و نه "خفت"م ؛
"روزانه ها" ،
"هيئت دبيره" ، "شورای ِ نويسنده گان"، "سردبير و مدير مسئول ِ" رسمی و
جداگانه ندارد ، تنها يک فرد-يعنی من-، همهء کارش را می کند ، پس بد
ِتان نيآيد که اين"من" تمام ِ تصميمات را بگيرد واين به معنای ِ
"ديکتاتوری ِفردی" نيست - آخر "جمعی" وجود ندارد که "فرد" سرکوب"اش کند
؛