|
بار كن پنجره را
تا از آن هوائي بدر آيد
باز كن پنجره را
تا از آن آفتابي بدر آيد :
بتاب
بتاب
بتاب اي آفتاب
كه از طايفهُ سرمازده گانيم .
ببار
ببار
ببار اي باران
كه از تبار ِ تشنه گانيم .
بچرخ
بچرخ
بچرخ اي دوران
كه قرنها از قافله بدورانيم .
بگو
بگو
بگو اي كودك
اي نوجوان
اي جوان
اي كهنسال
- بي هيچ شرم و گناه :
دوست دارم خويشتن را
دوست دارم ديگري را
دوست دارم يك دختر
دوست دارم يك پسر
دوست دارم تفريح كنم
دوست دارم برقصم
دوست دارم به سفر بروم
دوست دارم بنوشم
- و بنوشانم –
دوست دارم بخورم
- و بخورانم -
دوست دارم خوشبختي را
دوست دارم رفاه را
دوست دارم دگرگوني – دگر انديشي – را
دوست دارم لباسهاى ِ كوتاه را
دوست دارم لباسهاي ِ بلند را
دوست دارم امروز چادر بسر كنم
- فردا از سر بردارم و پس فردا دوباره بر سر كنم -
دوست دارم ماتيك بزنم
دوست دارم سرمه بكشم
دوست دارم با ايمان باشم
دوست دارم بي ايمان باشم
دوست دارم لبانت را ببوسم
دوست دارم در يك كلام :
ز
ن
د
گ
ي را !
و اما ... اما
دوست ندارم آزادي كش باشم
فقر تقسيم كن باشم
زن را اجير كنم
مرد را اجير كنم
واز همه بالاتر : كودك را اجير كنم
دوست ندارم زندان را
دوست ندارم شكنجه را
دوست ندارم اعدام را
دوست ندارم ريارا ( از نوع ِ آخوندي يا شاهنشاهيش )
دوست دارم شكم سيري را
اما ... اما
به قيمتِ فقر و بدبختي ِ ده ها وصدها وهزاران تن ، هرگز !
دوست دارم كسي در گوشم نجوا كند :
انساني – از نوع ِ عادي ترين ها ؛
ونه از نوع ِ قهرمانان !
31
ارديبهشت ِ 81 |
