زايشِ مان ، انسانيتِ مان ؛ و نه اصل و نسبِ مان ! 

            خانه           قلم ها                  info@rouzaneha.com                    پيوند ها 

 روز شد :   jeudi, 07. août 2008   

     ار نگاهِ  فريدون ايل بيگی                                      اشعار

گالريِ عکس

 فريدون ، دانشي که رفت ...     HTML     PDF  

افسانهء باد و سرگذشت ِ باد

برف مي بارد و يخ بسته هوا .
سخت بسته است در و پنجره ها .
نه فغاني است بجز نالهء رعد .
نه خروشي است بجز غرش ِ باد .
- ناله گر هست چنان کوتاهست
کايچ نتراود بيرون زاتاق -
دردل ِ هر آواز
غرش ِ باد چنان بيم و هراس افکنده ست
که عبث پندارد هر فرياد
دردل ِ شام چنين سرد و سيه مي ماسد .

باد ميغرد :
" کيست کز وحشت ِ سرماي ِ چنين طاقت سوز
بتواند که برون آيد ازکلبهء خويش ؟ "
پاسخ ِ باد :
سکوت است ، سکوت !
باد از ترس که افکنده به دلها شاد است
نرم تر مي گويد :
" آي سرمازدگان
مصلحت نيست در اين  سرما شب
که برون آئيد از کلبهء تان . "
پاسخش باز :
سکوت است ، سکوت !

منقل ِ کرسي افتاده به يک گوشه ، هوا يکسره مسموم شده است
از دم و دود ِ زغال .
کودکان ِ رنجور
زير ِ کرسي گرسنه در خواب .
فارغ ِ از انديشه .

    ادامه 

آخرين همسفر ( منتخبِ  اشعار )       PDF         HTML

دوستی        با تو تنها ...       فرياد خاموش      گودال       عصيان       خسته       لبخند      وسوسه های گريز       آخرين همسفر       پُل                در عظيم خلوت من           افسانهء باد و  سرگذشتِ  باد        چوپان        پيام        به تو که از من هيچ ساخته اي              انسان     زندهء جاويد       مسافر      برکه            پيغام     خاطره      به خاطر هيچ زيستن چه شيرين است     به تو مي نگرم ، به تو        ناشناخته     ميهمان      مجسمه هاي گوشتي      آه! اي خاموش...     يکبار ديگر    رهگذر     کوه     مرثيه اي از براي هيچ        گريز ِ عبث     تنهائي    انتظار      نالهء يک برگ    در رهگذار باد        نفرت      طرحي برايِ سه سايه          مردي که..    رفتن ... هستن       مرگ در بستر       اعتقاد        

مسافر

به : آيدا و احمد ِ شاملو

[ فريدون در سال ِ 39 با شاملو آشنا شد و اين آشنائي به دوستي ِ عميقي گرائيد . به مدت ِ بيش از 10 سال از تمام ِ دوستان ِ ادبي ِ قديمي اش ، از جمله شاملو ، فاصله گرفت و تنها در سالهاي ِ 60 بود که روابط ِشان دوباره برقرارگرديد . فريدون در نامه اي به " احمد ِ عزيز " ، به تاريخ ِ 22 ژوئن 1998 ، از جمله چنين نوشت: " وه ! چه دوراني گذشت . تو و من هم زنجير بوده ايم ، و دو قرباتي ِ سرنوشت [...] بعد از لسان الغيب ، حافظ ، گمان نمي کردم که کسي بتواند در زبان ِ فارسي معجزه کند . مدتهاست که ميدانم اشتباه کرده ام : حافظ ِ زمان ، معجزه گر ِ جديد ِ اين زبان ، نامش احمد ِ شاملو ست " . و شاملو ، در کتاب ِ " لورکا ، ترانه هاي شرقي و اشعار ديگر ، ترجمهء احمد شاملو ، سازمان انتشاراتي ، فرهنگي و هنري ابتکار ، چاپ اول 1359 " را اين گونه براي ِ فريدون امضاء کرد : " براي فريدون عزيز ، رفيق هميشه . 19.11.59 "

در دشتهاي ِ خالي و خشک و گداخته ،
مرد ِ مسافري
با کوله بار ِ درد
با توشهء سرود
تنها براه بود

با آسمان ِ تيره و از اختران تهي
با باغ هاي ِ خالي از سبزه ، از گياه
با کوچه هاي ِ تيره و باريک
با چشمه هاي ِ خشک
با ريگ هاي ِ بيابان
با باد ، برف ، باران
با ابر ، کوه ، دريا
با اشک ، مهر ، توفان
با نغمه ، با سرود
با آنچه بود ، نيست
با آنچه نيست ، بود
نجواي ِ تلخ داشت . .

    ... ادامه

ناشناخته

ای ناشناسان  !
بيهوده می گوئيد  :
- با تو آشنائيم  .
من با شما ؟
- فرسنگها از هم جدائيم
با اينهمه درهای ِ باز آشنائی .

ای ناشناسان !
هر نوشخند ِ مهرتان نيشی به جانم می فشاند
هر کلمهء گفتارتان زهری به خونم می چکاند
باور کنيد
باور کنيد:
از من جدائيد .

ای ناشناسان  !
من رنجهای ِ ناشناسی می شناسم
-  کان باشما بيگانه باشد جاودانه  -
من آسمان را با نگاه ِ ديگری کردم نظاره .

ای ناشناسان  !
من با همهِ تان آشنايم
هرگز بغير از آن نئيد
که می نمائيد  .
پيوسته غير از آن منم
که می نمايم .

ای نا شناسان  !
بيهوده می گوئيد ، هرگز باورم نيست
هرگز شما بامن نخواهيدآشنا شد .
-  يا شور و شوق آشنائی در سرم  نيست  .

    ادامه 

نوشته ها و ترجمه هایِ پراکنده

نوشته هایِ سياسی