|
زايشِ مان ، انسانيتِ مان ؛ و نه اصل و نسبِ مان ! |
||
اشعار |
||
|
انسان
برايِ پرويز نيكخواه ؟ - حتما نه … برايِ نيكحواه هايِ بيست سالِ اخير كه ليست اساميِ شان خوشبختانه طولاني نيست .
سوء تفاهمي يا تصادفي بد شگون و ناميمون حتما سبب شده - افسوس ! - تا اين آدمكهاي برفي اين عروسكهاي مقوائي واين مجسمه هاي گوشتي ساده لوحانه بپندارند كه انسانند ! من اين دروغِ شرم انگيز را هرگز باور نمي كنم زيرا كه انسان ، يك واژهء عظيم و بسيار با شكوه ست . انوشه ( فريدون ايل بيگی )تهران - ارديبهشت 49 |